De pony Chicha, van tranendal naar lavendelveld
Op de weg van Pergola naar Cagli was mijn blik al meerdere keren gegrepen door een zwarte hond die bij een boerderij aan de ketting ligt. Zomer, winter, regen, sneeuw. Hij ligt daar maar. Op een gegeven dag kon ik het niet meer opbrengen voorbij te rijden en ben ik er naar toe gestapt. De hond blijkt allervriendelijkst en vreselijk blij met de aandacht en het eten. De boerin is ook vriendelijk en vertelt dat de hond, die ze Dox noemen, al 9 jaar is. En dus al heel wat jaartjes daar ligt. Ze vindt het geen enkel probleem dat ik de hond bezoek en soms uit wandelen neem.
Bij een van de bezoeken aan Dox zag ik ook een pony staan. In de schuur, tegen de muur aangedrukt achter de tractor. Treurig, alleen en met helemaal vergroeide hoeven waardoor ze bijna niet meer kon lopen. De hoefsmid was al jaren niet in de buurt geweest. Ook dat beestje, een merrie van 8 jaar, was ongelofelijk vriendelijk en zachtaardig. Als ik de boerin geld voor de hoefsmid geef, belt zij gelukkig direct voor een afspraak. Een paar dagen later kon de pony weer gewoon lopen! Een hele stap vooruit.
Maar ja, eigenlijk hoort een pony met soortgenoten te leven. En zijn ze eenzaam als ze alleen staan. Dus ideaal was de situatie nog niet. Toen mij de pony dan ook te koop werd aangeboden zag ik weer nieuwe kansen voor Chicha. Na flink wat rondbellen vond ik gelukkig de oplossing. Ik zou de pony kopen en een Nederlander met een camping in de buurt van Pergola zou de pony nemen. Eventuele kosten van de dierenarts blijf ik op me nemen. Het eten en de huisvesting zijn voor het nieuwe baasje. Prachtige oplossing!
Chicha werd meteen opgehaald. Eerst heeft ze van de zomer bij twee andere pony's gestaan. Gelukkig ging dat allemaal goed, al vanaf het begin. Toen ik de eerste dag kwam kijken stond ze tevreden te grazen. Het lopen op normale hoeven was wel even moeilijk voor haar want de spieren in haar benen moesten weer wennen. Na de zomer is ze meegegaan naar de camping, haar nieuwe tehuis. Er is een mooie nieuwe schuur voor haar gebouwd waar ze samen met de geiten van de winter in mag. Nu loopt ze iedere dag braaf mee naar het lavendelveld waar ze mag grazen samen met de geiten. Alsof ze het al jaren zo doet.
Dus ze heeft nu gezelschap, geiten en pony's kunnen heel goed samen, en er wordt goed voor haar gezorgd. Ze heeft ook nog twee nieuwe kleine vriendjes, de zoons van de Nederlandse campinghouder. Wie weet zijn er volgend jaar nog meer mensen en kinderen op de camping die haar komen aaien en een wortel brengen! Chicha is blij en ik ook dat er een dier vanuit een ellendige situatie goed terecht is gekomen.
Op de weg van Pergola naar Cagli was mijn blik al meerdere keren gegrepen door een zwarte hond die bij een boerderij aan de ketting ligt. Zomer, winter, regen, sneeuw. Hij ligt daar maar. Op een gegeven dag kon ik het niet meer opbrengen voorbij te rijden en ben ik er naar toe gestapt. De hond blijkt allervriendelijkst en vreselijk blij met de aandacht en het eten. De boerin is ook vriendelijk en vertelt dat de hond, die ze Dox noemen, al 9 jaar is. En dus al heel wat jaartjes daar ligt. Ze vindt het geen enkel probleem dat ik de hond bezoek en soms uit wandelen neem.
Bij een van de bezoeken aan Dox zag ik ook een pony staan. In de schuur, tegen de muur aangedrukt achter de tractor. Treurig, alleen en met helemaal vergroeide hoeven waardoor ze bijna niet meer kon lopen. De hoefsmid was al jaren niet in de buurt geweest. Ook dat beestje, een merrie van 8 jaar, was ongelofelijk vriendelijk en zachtaardig. Als ik de boerin geld voor de hoefsmid geef, belt zij gelukkig direct voor een afspraak. Een paar dagen later kon de pony weer gewoon lopen! Een hele stap vooruit.
Maar ja, eigenlijk hoort een pony met soortgenoten te leven. En zijn ze eenzaam als ze alleen staan. Dus ideaal was de situatie nog niet. Toen mij de pony dan ook te koop werd aangeboden zag ik weer nieuwe kansen voor Chicha. Na flink wat rondbellen vond ik gelukkig de oplossing. Ik zou de pony kopen en een Nederlander met een camping in de buurt van Pergola zou de pony nemen. Eventuele kosten van de dierenarts blijf ik op me nemen. Het eten en de huisvesting zijn voor het nieuwe baasje. Prachtige oplossing!
Chicha werd meteen opgehaald. Eerst heeft ze van de zomer bij twee andere pony's gestaan. Gelukkig ging dat allemaal goed, al vanaf het begin. Toen ik de eerste dag kwam kijken stond ze tevreden te grazen. Het lopen op normale hoeven was wel even moeilijk voor haar want de spieren in haar benen moesten weer wennen. Na de zomer is ze meegegaan naar de camping, haar nieuwe tehuis. Er is een mooie nieuwe schuur voor haar gebouwd waar ze samen met de geiten van de winter in mag. Nu loopt ze iedere dag braaf mee naar het lavendelveld waar ze mag grazen samen met de geiten. Alsof ze het al jaren zo doet.
Dus ze heeft nu gezelschap, geiten en pony's kunnen heel goed samen, en er wordt goed voor haar gezorgd. Ze heeft ook nog twee nieuwe kleine vriendjes, de zoons van de Nederlandse campinghouder. Wie weet zijn er volgend jaar nog meer mensen en kinderen op de camping die haar komen aaien en een wortel brengen! Chicha is blij en ik ook dat er een dier vanuit een ellendige situatie goed terecht is gekomen.
Chicha in het lavendelveld.
De camping waar Chicha nu woont heet agriturismo 'Sensazione' .
Geschreven door Margreet Drost.
Overige succesverhalen:
Luca de gedumpte jachthond
Hulp aan de kettinghond Billie
Boerderijhondje Nina
Zora, Brunetti en Jack
Overige succesverhalen:
Luca de gedumpte jachthond
Hulp aan de kettinghond Billie
Boerderijhondje Nina
Zora, Brunetti en Jack