Diana was een asielhond in Volpetella (Cagli) en we hadden voor haar een adoptieadres gevonden in Nederland, bij een familie in Zutphen. Wat een geweldige timing want op maandag 4 oktober, op Dierendag, haalden wij Diana uit het asiel. Ze was daar terechtgekomen toen ze nog maar een paar maanden oud was en ze zat er alweer twee jaar. Ze was bang en timide maar heel lief.


Diana nog in het asiel Volpetella

Na een nachtje logeren bij ons, vertrokken we de volgende dag  met de auto naar Nederland. Ze lag de hele reis in de bench lekker te slapen op een paar dekens. Na een overnachting in Duitsland kwamen we op woensdag 6 oktober aan bij haar nieuwe familie in Zutphen. Ze werd met open armen ontvangen. Ik was er nog even bij en ze lag steeds tegen mijn benen aan want ik was op dat moment het enige vertrouwde voor haar. Maar ik wist zeker dat dat heel snel goed zou komen en haar nieuwe familie vertrouwd voor haar zou gaan worden. Een kwestie van tijd.

Diana met haar nieuwe baasje Jolanda en in de bossen van Zutphen.

Intussen heet ze Saar en heeft ze zich al helemaal aangepast aan haar nieuwe leven. Ze had altijd in een hok gezeten dus alle huiselijke geluiden waren onbekend voor haar en ze schrok overal van. De TV, het geluid van een mobieltje of het koffiezetapparaat, meteen gingen die grote oren omhoog. Nu vindt ze het intussen zelfs leuk om TV te kijken. Wandelen vindt ze heerlijk, als ze de riem ziet, gaat ze er al klaar voor zitten. Ze heeft al goed in de gaten dat ze iedere ochtend een boterham met smeerleverworst krijgt. En ze voelt zich blijkbaar al zo op haar gemak dat ze zelfs af en toe ondeugend is.

Haar nieuwe baasjes zijn erg blij met haar, ook omdat het een ontzettende knuffelhond is. Iedereen vindt haar zo mooi en ze is lief tegen alle mensen en dieren. Diana/Saar heeft nu een rustig normaal leven en ze krijgt eindelijk alle aandacht en liefde die ze nooit heeft gehad.

 

Geschreven door Monique Hoolt